“when I get older
I’ll be there at your side to remind yo
How I still love you
Still love you”
Queen: love of my life.
De dag van de doden vandaag.
Op de radio vernam ik vanmorgen dat het precies 50 jaar geleden is
dat Bohemian Rhapsody de ether is ingegaan.
Dit brengt me terug naar mijn studentenjaren.
Hoeveel honderden keren hebben we hierop gedanst.
Gedanst alsof het onze laatste dans zou zijn.
Met zoveel energie, vreugde, plezier …
In de dans omstrengelden, omhelsden we ons leven.
Het leven.
De wereld was te klein, het leven kon niet op.
Jong dat we waren hadden we het recht om er zo naar te kijken
en het zo te beleven
en we deden dat.
We deden dat gretig, gulzig soms.
De dood was voor anderen en voor morgen…
Nu luister ik weer naar deze plaat.
Een paar keer per jaar draai ik deze “Night at the opera”.
Nog altijd met even veel bewondering voor de energie en het mysterie
die deze nummers tot leven brengen.
En nog steeds kan ik erop dansen.
Anders dan die jongeling van weleer.
Weliswaar met evenveel goesting,
ook met veel dankbaarheid nu.
Dankbaar dat ik er nog mag zijn.
De dag der doden vandaag.
In Mexico een groot feest.
Overal maskers en schedels.
De altaren, huizen en straten zijn kleurrijk versierd,
er wordt gegeten, gedronken, gedanst…
Ook de overleden geliefden, familieleden en clangenoten
worden uitgenodigd om aan te schuiven en deel te nemen.
Herinneringen worden opgediept, oude verhalen (nog eens) verteld.
Groot feest
Voor de doden
En voor de levenden.
We worden allen her-enigd,
Over ruimte en tijd heen.
Ook in familieopstellingen keren we terug naar oude verhalen,
we proberen die hoofdstukken helder in beeld te krijgen die we vergeten zijn.
Dat kunnen mensen zijn, doodgezwegen
en/of compleet uitgesloten en vergeten.
Dat kunnen ervaringen zijn die we liever niet onder ogen nemen,
of zo kunnen dat ook “geliefden” zijn,
naar wie onze onvoorwaardelijke loyauteit uitgaat,
ie in een negatief daglicht zouden komen te staan,
mocht de waarheid over hen aan het licht komen.
Familieopstellingen zetten aan tot deze waarheid.
En op die manier, tot verwerking van wat “goed leven” in de weg staat.
Zowel verdriet als woede horen hierbij,
altijd een flinke dosis moed en vaak ook gesprek.
De dag van de doden.
Hij zet aan tot leven.
Zaterdag 15 november zijn we weer van de partij.
Wellicht is er nog één plek voor een opstelling.
Onthaal om 0900 u, start opstellingen 0930.
We werken tot 1700 u.
Eigen lunch meebrengen.
In de lokalen van De Speelhoeve,
Vremdesesteenweg 237,
Vremde -Boechout.
Wil je erbij zijn, stuur even een mailtje:
[email protected]
Van harte welkom,
Riet en Johan
